این کامل ترین دلنوشت وبلاگم است !

سلام به همه ی دوستانی که در این مدت به وبلاگ خودشون اومدن و سر زدن و مطالب را خوندن و رفتن . من اعتقاد دارم شرافت این وبلاگ به آدم های پاک و با اخلاصی هست که اینجا رفت و آمد می کنن . وگرنه من به نوبه ی خودم چیزی برای ارائه ندارم . به همین مناسبت خواستم برای یکبارهم که شده اینطور از همه ی دوستان تشکر بکنم و نام زیباشون را در یک پست جداگانه قرار بدم . سعی کردم کسی از قلم نیفتاده باشه اما اگر کوتاهی شده اطلاع بدید تا این پست را اصلاح کنم . در ضمن این هم جواب خوبی های دوستانی باشد که ما را در وبلاگشان لینک کرده اند اما بنده از این کار معذور بودم !

مـــینای فــردوس،محمد،رضا،مهاجر مجنون،م . حسینی،ahmad،سحرسادات،ندای سکوت،محمد حسین،saman Ttetith،ستایا،صورتگر نقاش،چقدر زود ...،مریم ،نیلوفر ،civi ،ت ،ح ،بهانه (بچه های ریزنوشت) ،khodam،مصطفا،mehrnoosh،سامی دخت،حشره،حرف های ناتمام،shinystar،محمد حسین،موشی،lili،رسول،Farhad،علی،نغمه دانش،رضا،pari،دایی جون مهدی،محمد،من ازرندانه...،پور طـــاهان،یسری،او خواهد آمد...،غم،غزاله،محمد،ساقیانه،بسیجیان عملیاتی،mh20771،نادر،شیما،مصطفی(غلام)،امیر،الهام،مرتضی،hassan،شادی،Mohamad، عاشق گنه کار،zaHrA،mtchabok،طه،vael،ما دوتا،کوهستان آرام 

و کلام آخر: این مطلب همچنان ادامه دارد ...

با صدای زنگ هر تلفن

هنوز هم

دلم به یاد تو

پر از نشاط و شور می شود

...

چقدر ساده است دلم ؟!

آینده جهان تاریک تر می شود و تکلیف من و تو روشن تر !

این پست مال علی کوچولویی که هنوز نمی دونه بابای دانشمندش شهید شده

بعضی وقت ها به سرم می زنه همه چیز را رها کنم برم دانشمند بشم تاشاید ...